تبليغاتX
برگ‌دان

وب‌نویسیِ پوریا فلاح

راز ما این است؛    
نوک قلم
که یخ زده است                   
اکنون
روی این کلمه؛
هیچ!


  

+تاریخ جمعه هشتم اردیبهشت 1391ساعت 14:7 نویسنده پوریا فلاح |



                       زبان بر روی سین هفت؛

                         اول 

                       می کشم

                      طعم سنجد

                      تا ته طعم شراب می رود

                        و سپس

                     سین هشت؛ 

                     با نوک زبان 
                          که از شراب
                              اندوده شده

                      بر صفر سینه ات

                                           می سایم.


+تاریخ دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390ساعت 21:31 نویسنده پوریا فلاح |

 

یوسف علیخانی دو سه سالی با گروهی مشغول بازنویسی؛ باز نگاری قسمتی از ادبیات کهن ایران بوده...

تادانه:

این مجموعه به بازنویسی و بازروایی ادبیات کهن ایران اختصاص دارد و نویسندگان آن کوشیده‌اند ساختار و زبانی جدید و امروزی را برگزینند و قصه‌ها و حکایات ادبیات کلاسیک ایران را در قالب‌هایی جدید و قابل فهم به مخاطب عام ارائه کنند.
از این رو قصه‌های 30 متن کهن فارسی به قلم 30 نویسنده‌ کشورمان در قالب مجموعه «یکی بود، یکی نبود» با‌زآفرینی شده و مراحل نشر را می گذراند.

           کامل تر: اینجا

 

 

 

 

 

+تاریخ پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت 20:14 نویسنده پوریا فلاح |

آخرین نشست­ نقد چهارشنبه در سال 1390، عصر روز چهارشنبه 17 اسفند ماه به نقد و بررسی مجموعه داستان "مزار در همین حوالی" نوشته "کاوه فولادی نسب" اختصاص داشت.

 

در ابتدای جلسه سیروس نفیسی مجری جلسه به معرفی نویسنده پرداخت و گفت: "این کتاب اولین مجموعه داستان چاپ شده فولادی نسب است كه علاوه بر کار نویسندگی، به تدریس و ترجمه نیز مشغول است و همچنین نقدهای ادبی ایشان در روزنامه ها و سايت هاي اينتر نتي گهگاه منتشر می شود. در حال حاضر نيز با همكاري همسرش مشغول ترجمه کتابی 4 جلدی با عنوان: حرفه داستان نویس است که مجموعه مقالاتی است تئوریک در زمینه ادبیات. همچنین، مجموعه داستانهای مینیمال اين نويسنده با عنوان "اندر احوالات یک مدرس" برای چاپ آماده شده."

...

تهيه گزارش: احسان عسكريان


ادامه مطلب
+تاریخ جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 15:40 نویسنده پوریا فلاح |

 

مگر ما غیر از خودمان؛ کی را داریم. هیچ!

هیچکس!

کاش می شد- فرزاد حسنی وزیر ارشاد باشد؛ بعد چه می شد؟ چه می شد:  اعلام می کرد اجازه گرفتم در سالن سیگار بکشید. اجازه گرفتم هنگام خوردن، موسیقی گوش کنید. اجاز گرفته ام بنویسید. اجازه گرفته ام هر چه می خواهید بنویسید. اجازه گرفته ام که اجازه بدهم...

بعد چه اتفاقی می افتاد؟ اصلن مگر دیروز چه اتفاقی افتاد...!

یعنی امثال فرزاد ها گند می زنند؟! یعنی ...

بگذریم. شاید هم بزنند. اما اگه فرزاد کاندید بشود من حتمن می روم و رای می دهم حتا اگر گند بزند و رای نیاورد.

             اصلن چرا رئیس جمهور نشود...مریم آموسا آنوقت می شود وزیر ارشاد

 خوب ما چند نفریم؟ شاید بتوانیم ما هم فرزاد را از صندوق بیاوریم بیرون. یک بار. هر چیزی یک بارش اشکالی که ندارد ... یک بار هیزیدن یک بار دزدیدن یک بار فرار کردن یک بار تقلب. خب مگه چی میشه؟... همیشه شعبون یک بار هم رمضون.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نه بابا شوخی کردم همین فرزاد خودمان باشد بهتر است.

                   ممنون از مریم آموسا و فرزاد حسنی بابت زحمت و مهرشان.

 

+تاریخ پنجشنبه هجدهم اسفند 1390ساعت 0:26 نویسنده پوریا فلاح |