در زمان نگارش به مخاطب فكر نمي‌كنم

خليل رشنوي

تهران امروز /۲۳آبان


پوريا فلاح متولد 56 و ساکن تهران است. اولين مجموعه داستان او با نام «کريسمس مبارک ماريا» توسط نشر افراز در اواخر سال گذشته به چاپ رسيده است. اين مجموعه شامل 16 داستان کوتاه است که مجموع آنها کتابي يکصد و بيست صفحه‌اي را تشکيل داده‌اند. فلاح در زمينه فيلمنامه نويسي نيز فعاليت دارد و فيلمنامه «سربازان اعدام» او در شبکه چهارم سيما توليد و پخش شده است. او در چندين جشنواره از جمله جشنواره داستان نيمروز زاهدان و کشف لحظه برگزيده و در چندين جشنواره نيز به عنوان داور مشارکت داشته است. پوريا فلاح بعد از اتمام رمان اول با نام موقت «خودکشي نهنگ ها» به تازگي نوشتن رمان دوم خود را آغاز نموده است.

 امروزه مجموعه داستان‌هاي زيادي منتشر مي‌شود که عنوان خيلي از آن‌ها به ظاهر شهري و شايد تا حدودي روشنفکري است . همين داستان‌هاي کافه‌اي که هر سال تعدادي از آنها چاپ مي‌شود نمونه بارز اين کتاب‌هاست. انگار جنس اين عنوان‌ها با ايراني بودن ما چندان سازگار نيست و آدم احساس مي‌کند نويسنده آن به فرهنگي بيگانه تعلق دارد. نمي‌خواهم داستان شما را به اين عنوان‌ها متهم کنم. اما راستش عنوان کتاب ناخودآگاه من را به ياد اين موضوع مي‌اندازد. شايد خودتان هم به اين موضوع واقف باشيد ولي باز هم اين عنوان را براي کتاب خود برگزيديد. چرا؟ 

من زياد به اين چيزها که گفتيد اهميت نمي‌دهم. اگر نام کتاب را «کريسمس مبارک ماريا» انتخاب کردم دلايل کافي براي اينکار داشتم. شايد اسم يکي ديگر از داستان‌هاي مجموعه را هم مي‌شد انتخاب کرد ولي باز هم اين داستان در دل مجموعه وجود داشت. اسم ماريا نه ادا بود ونه اطوار. يک شخصيت بود در اين داستان که بسيار هم پر رنگ است. حوادث داستان هم در ايام کريسمس اتفاق افتاده است. حس خوبي به اين داستان داشتم پس بدون اهميت دادن به هيچ چيز ديگري آن را به عنوان نام مجموعه داستانم انتخاب کردم. 

 ...